Η έμφυτη μελαγχολία της Βασίλισσας Καρφιτσομαξιλαρίνας

Η Βασίλισσα Καρφιτσομαξιλαρίνα

Μα τι ζωή ζει η Βασίλισσα Καρφιτσομαξιλαρίνα;
Σαν κάθεται στο θρόνο της, της τρυπιέται η σπλήνα.

…Έγραψε ο Τιμ Μπάρτον, ίσως όχι έτσι ακριβώς -λογικό στη μετάφραση να χάνει λίγο. Και αναρωτιέμαι τώρα εγώ. Εντάξει, είναι αποδεκτό ότι κανένας μας δεν επιλέγει τις συνθήκες στις οποίες θα γεννηθεί και θα μεγαλώσει. Οι πολύ αισιόδοξοι λένε ότι, όσο χάλια κι αν είναι αυτές οι συνθήκες, είναι στο χέρι σου να τα αλλάξεις όλα, μεγαλώνοντας. Λένε ότι η μοίρα σου μοιράζει μεν κάποια χαρτιά, αλλά εσύ επιλέγεις πώς θα παίξεις. Λένε κι άλλα, ωστόσο κάπου εκεί εγώ στραβώνω τα μούτρα μου και αρχίζω να αναρωτιέμαι. Σιωπηλά ή φωναχτά, ανάλογα με τον βαθμό οικειότητας που έχω με τον εκάστοτε αισιόδοξο.

Κοίτα τώρα, πόσα έχω γράψει και δεν έχω πει ακόμα περί τίνος αναρωτιέμαι. Το κάνω αυτό, άμα με πιάσει η ανασφάλεια μήπως πω βλακεία, αρχίζω να μιλάω πολύ, συνήθως περνάω από το ένα θέμα στο άλλο, για να αποφύγω τη συνέχεια. Και δεν είναι ακριβώς ότι φοβάμαι μη πω βλακεία, αλλά να, έχω και την ανησυχία ότι με όλα αυτά τα μελαγχολικά που γράφω, θα μου μπει κι η ταμπέλα της μαύρης μαυρίλας. Που γενικά μια μελαγχολία την έχω, αλλά στη παρέα είμαι πάντα χαμογελαστή και κάνω όλο αστεία, μερικά είναι και έξυπνα. Αλήθεια. Ορίστε, πάλι το κάνω, λέω άσχετα. Ας το ξεφουρνίσω.

Να, αναρωτιέμαι, τελικά μήπως κάποιοι άνθρωποι απλά δεν είναι γραφτό να ευτυχήσουν. Όπως η Βασίλισσα Καρφιτσομαξιλαρίνα, που «γεννήθηκε» για να καρφιτσώνουμε πάνω της καρφίτσες. Αυτός είναι ο ρόλος της, ο σκοπός της ύπαρξής της, ο λόγος που δημιουργήθηκε. Αν προσπαθήσουμε να τη βγάλουμε από αυτόν τον ρόλο, να την απαλλάξουμε από τη δυστυχία της, αν προσποιηθούμε ότι είναι, για παράδειγμα, μια όμορφη κούκλα, θα πετύχει άραγε; Ή μήπως ανάμεσα στις άλλες, πραγματικά όμορφες κούκλες, θα είναι ακόμα πιο δυστυχισμένη; Είναι πολύ μεγάλο ζόρι να παλεύεις καθημερινά για πράγματα που οι άλλοι θεωρούν αυτονόητα, και όσο και να προσπαθείς, να μη νιώθεις ποτέ αρκετά καλός. Μήπως τότε θα φτάσει στο σημείο να θέλει να συρθεί πάλι στο θρόνο της, και να βυθιστεί στον, τεράστιο μεν, γνώριμο και σχεδόν παρήγορο δε, πόνο απ’τις καρφίτσες της;

Ίσως δεν πρέπει να προσπαθούμε να πάμε κόντρα στη φύση μας. Ίσως, όπως και καθετί γύρω μας, έτσι κι ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά, να γεννήθηκε για να υπηρετήσει ένα συγκεκριμένο σκοπό σε αυτόν τον κόσμο. Ακόμα κι αν τον κάνει δυστυχισμένο, ίσως πρέπει να πάψει να το πολεμά και να αφεθεί στο πεπρωμένο του, με παρηγοριά τη σκέψη ότι υπάρχει κάποιος λόγος για όλα, ακόμα κι αν δεν τον κατανοεί. Όπως και η Βασίλισσα Καρφιτσομαξιλαρίνα, που σίγουρα δεν κατανοεί γιατί τόσος κόσμος επιμένει να της καρφώνει τη σπλήνα με καρφίτσες. Αγνοεί ότι έτσι εκπληρώνει το σκοπό της δημιουργίας της.

Ή μήπως όλα αυτά δεν είναι παρά μια απελπισμένη αναζήτηση για άλλοθι από μια δειλή, που θέλει να κρυφτεί από τον κόσμο, επειδή διαπίστωσε ότι δεν είναι παραμυθένιος κι αυτό την τρομάζει; Μιλάω φυσικά για τη Βασίλισσα Καρφιτσομαξιλαρίνα.

Νομίζω την ξέρω την απάντηση κατά βάθος, αλλά γαμώτο, έπρεπε να καταγραφεί το πόσο καλά μπορώ να επιχειρηματολογήσω όταν πρόκειται να υπερασπιστώ την έμφυτη μελαγχολία μου.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Η έμφυτη μελαγχολία της Βασίλισσας Καρφιτσομαξιλαρίνας

  1. Ο/Η TheFairyTail λέει:

    Εκπληκτικο! Σ'ευχαριστω που εξεφρασες αυτη τη σκεψη/προβληματισμο την οποια προσπαθω χρονια να κρυψω!

  2. Ο/Η dimitris λέει:

    Στα σιγουρα δεν ξερω να σου πω, αλλα απο οσα παρατηρω γυρω μου τεινω να καταληξω οτι το μυστικο της ευτυχιας ειναι η μη σκεψη της.Ισως χρειαζεται απλά να της παραδοθουμε αντι να παλευουμε να την κατακτησουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s